پنج شنبه, ۰۲ آذر ۱۳۹۶

راهنمای کشف فیلم های خوب ترسناک

روزنامه هفت صبح – ترجمه صوفیا نصرالهی: سال 2017 چند فیلم در ژانرها هارور اکران شده اند که برخلاف بسیاری از فیلم های این ژانر که فقط در گیشه و پیش مخاطبان نوجوان موفق هستند توانستند نظر منتقدان را هم جلب کنند. گاردین در مطلبی عوامل موفقیت این فیلم ها را بررسی کرده است.

سیاسی شوید و ترس های بزرگ از مخاطبان تان بگیرید. قوانین جدیدی برای فیلم های ژانر وحشت وضع شده است. جیسون بلوم تهیه کننده ای است که پشت آثار وحشت منتقدپسندی مانند «برو بیرون»، «شکاف» و «تطهیر» قرار دارد؛ فیلم هایی که هم در گیشه موفق بودند و هم مخاطبان جدی ژانر را راضی کردند.

طبق تجربیات او به فرمول های موفقیت فیلم های وحشت در قرن بیست و یکم می توان رسید. به نظر می رسد زمان فیلم های وحشت فرا رسیده است. بعد از یک دوره رکود در اوایل دهه قرن بیست و یکم، وقتی این ژانر با فیلم های به دردنخور و سطحی و مبتذل عذاب آور اشباع شده بود، چند سال گذشته بازیابی مجدد سینمای هارور بوده است؛ فیلم هایی خلاقانه، متفکرانه و هوشمندانه و از همه مهم تر با فهرست متنوعی از المان های ترسناک.
می توانستید از میان آنها برای نمونه فیلم ماورالطبیعه خارق العاده «او تعقیب می کند» (it follows) ساخته دیوید رابرت میچل را انتخاب کنید یا فیلم ترسناک و خفقان آور درجه یک «بابادوک» یا آن فیلم «اتاق سبز» سرخوشانه ای که پانک های کثیف را رو به روی نئونازی ها قرار می دهد یا کارهای دلپذیر با جهان تاریک بن ویتلی.
 
 راهنمای کشف فیلم های خوب ترسناک
به هر حال ما در جهان ترسناکی زندگی می کنیم که بی ثبات تر از هر فیلم داستان وحشتی است. این اواخر هم که فیلم «برو بیرون» جوردون پیل روح تازه ای به این ژانر دمیده است. داستان طعنه آمیز پیل درباره مرد سیاه جوانی است که اولین ملاقاتش با خانواده سفیدپوست نامزدش ناخوشایند و ناراحت کننده است. یکی از آن قصه هایی که به ندرت در ژانر وحشت یافت می شود و تبدیل به هیت تجاری و فیلم مورد علاقه منتقدان شد.
ریویونویس ها جار و جنجال زیادی سر تصویر شیطنت آمیز و زیرکانه فیلم از تبعیض نژادی سفیدپوست های لیبرال به پا کردند در حالی که مخاطبان هم مشتاقش بودند و برای فیلمی با بودجه ساخت 4.5 میلیون دلار فروش 200 میلیون دلاری رقم زدند. البته آنهایی که با کمپانی پشت فیلم «برو بیرون» آشنا بودند کمتر از این میزان موفقیت تعجب کردند. کمپانی بلومهاس در زمان خودش استاد ساخت فیلم های وحشت بود و سری فیلم های کم بودجه ای تولید می کرد که نصف مردم کره زمین را به وحشت می انداختند.
آنها پشت سری فیلم های «موذی»، «تطهیر» و «فعالیت های ماورالطبیعه» هستند و قدرت شان با تصمیم برای احیای کارنامه ام. نایت شیامالان افزایش پیدا کرد که فیلم «شکاف» او اوایل سال اکران شد و موفق هم بود. سعی کردیم پنج فرمول موفقیت فیلم های وحشتی را که جیسون بلوم تهیه کننده شان بوده کشف کنیم، فیلم هایی که تا به حال بهترین آثار سینمای وحشت در قرن بیست و یکم بوده اند، خود بلوم می گوید: «اگر این پنج قانون را رعایت کنید ضمانت می کنم که فیلم تان در ژانر وحشت موفق شود. اگر نشد علیه من شکایت کنید!»

کاری کنید تازه به نظر بیایید

این قانون از هر چیزی دیگری در ساخت فیلم وحشت مهم تر است. فیلم تان باید تازه، سر حال و متفاوت باشد. برای مثال فیلم موفق «برو بیرون» را در نظر بگیرید. تصورساختن فیلمی در این ژانر درباره نژادها هیچ وقت به ذهن کسی خطور نکرده بود. این قصه شبیه هیچ روایت دیگری نیست که مردم در فیلم های وحشت دیده باشند و به همین دلیل هم بین مردم موفق می شود و سر و صدا می کند. خلق چیزی اورجینال البته در گفتار خیلی ساده تر از عمل است. در حالی که مطرح کردن ایده منحصر به فرد سخت نیست اما قطعا اینکه هم منحصر به فرد باشد و هم خوب کار دشواری است.
فروش فیلم «تطهیر» روی کاغذ تقریبا غیرممکن بود. ساده است که الان به عقب برگردیم و بگوییم ایده اینکه در طول 12 ساعت هر جرم و جنایتی آزاد شود خیلی واضح است اما همین ایده می تواند به شیوه های گوناگونی ساخته شود که از میان آنها فقط یکی درست است. به همین دلیل نوشتن این فیلمنامه سه سال طول کشیده.

آن را دقیق بسازید

فیلم های وحشت باید این حس را به شما بدهند که دقیق و درست هستند. به خصوص به این دلیل که اولین نفری که وارد سالنی می شود که فیلم وحشت در آن به نمایش درآمده زیر 25 سال دارد. پس باید کاری کنید همه چیز واقعی و آشنا و متناسب با زندگی آدم هایی باشد که روی پرده به تصویرشان می کشید. فیلم های وحشت قرن بیست و یکم از سیاسی بودن شان منتفع می شوند.
جان کارپنتر سنت خوبی را شروع کرد که فیلم هایش در ژانر وحشت تم سیاسی داشته باشند. در حال حاضر دنیا جای ترسناکی است. در نتیجه برای فیلم های این ژانر زمین باروری شده است. این روزها فیلم هایی می بینیم که اثر به قدرت رسیدن ترامپ در آنها مشخص است. البته که هنر زمان می برد ولی حالا بیش از 100 روز از آغاز به ریاست جمهوری ترامپ گذشته است و این روزها در فیلمنامه ها به شیوه جذابی دارند خودشان را نشان می دهند. البته بلوم می گوید: «ترجیح می دادم هنر ضعیف تر و رییس جمهوری بهتری داشتیم.»

از صداهای متنوع استفاده کنید

جوردون پیل آفریقایی- آمریکایی است. ام. نایت شیامالان هندی- آمریکایی است. این روزها تعداد کارگردانان زنی که در ژانر وحشت فیلم می سازند هم بیشتر شده. اگر گوش تان را برای شنیدن آنچه دیگران را می ترساند، دیگرانی که شبیه شما نیست و از نژادهای دیگری هستند، باز کنید فیلم های بهتری ساخته می شوند. دیگرانی که جنسیت متفاوتی دارند. این روزها تماشاگران فیلم ها گستره وسیع و متنوع تری به نسبت گذشته هستند با این حال هنوز هم سینما در تسخیر مردان سفیدپوستی است که فیلم می سازند.

فراموش نکنید: فیلم وحشت هم اثر هنری است

اگر فیلمنامه «برو بیرون» را به 99 نفر دیگر می دادند احتمالا هیچ کدام چنین فیلمی تحویل نمی دادند. جوردون پیل لحن فیلمنامه را خیلی خوب گرفت و آنرا کامل به تصویر کشید. شما به بازیگران خوب، شخصیت های خوب و قصه های خوب برای یک فیلم وحشت نیاز دارد.
فیلم وحشت هم مثل درام می تواند یک اثر سینمایی خوب یا مزخرف از کار دربیاید. برای اینکه فیلم وحشت یک اثر هنری بزرگ شود نیاز به هنرمند بزرگ دارد. اگر هیچکاک امروز زنده بود چه فیلمی می ساخت؟ احتمالا فیلمی مانند «برو بیرون».

هرچه پول بیشتر باشد، مشکلات بیشتر می شود

فیلم وحشت باید با بودجه متناسبی ساخته شود. این کار باعث می شود از پارامترهای خلاقانه ای استفاده کنید که قصه را با آن بهتر می توانید تعریف کنید. تماشاگر نمی خواهد فیلم ابرقهرمانی کمپانی مارول را با بودجه کم ببیند اما برای ژانر وحشت پول کمتر، بهتر است. وقتی پول لازم برای کارهای گرافیک کامپیوتری نداشته باشید، کارگردان مجبور می شود روی بخش مهم تر فیلم یعنی قصه و بازی ها تمرکز کند. یک فیلم با ظاهر خوب ولی روایت و بازیگران بد تماشاگر نخواهدداشت.

فیلم های ترسناک برتر 2017

 
برو بیرون (get out)
 
کارگردان: جوردون پیلبازیگران: آلیسون ویلیامزامیتاز در imdb: 7.9 از 10امیتاز متاکریتیک: 84 از 100
این فیلم وحشت که اولین اثر کارگردانش است، روحی تازه به این ژانر دمیده. جوردن پیل با همین فیلم جزو استعدادهای کارگردانی معرفی شده. «برو بیرون» درباره یک زوج جوان از نژادهای مختلف است که با خانواده اسرارآمیز زن ملاقات می کنند.
 
 راهنمای کشف فیلم های خوب ترسناک
فیلم اولین بار در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد و به رغم بودجه کم 4.5 میلیون دلاری اش در سرتاسر جهان 206 میلیون دلار فروخت. می گویند ایده اصلی فیلم تحت تاثیر فیلم کلاسیک «چه کسی برای شام می آید؟» است. منتقدان فیلم را تحویل گرفتند و آن را اثری «بامزه، ترسناک و تفکربرانگیز» خوانده اند؛ فیلمی که از نظر تکنیکی آنقدر قوی است که انگار توسط یک کارگردان ماهر و زبردست ساخته شده. فیلم هم از نظر بصری و هم روایت پر از شگفتی است و ترس در این فیلم زمانی به سراغ تان می آید که انتظارش را نمی کشید و رازهای فیلم هم جسورانه تر از آن هستند که بتوانید پیش بینی شان کنید.
 
شکاف (split)
کارگردان: ام. نایت شیامالانبازیگران: جیمز مک آوویامتیاز در imdb: 7.4 از 10امتیاز متاکریتیک: 62 از 100
 
کیسی، مارشا و کلر سه دوست دبیرستانی هستند که توسط دنیس مرد جوانی که دچار اختلال شخصیتی است و در حقیقت 32 شخصیت دارد گروگان رفته می شوند. کاراکترهای بخش تاریک وجود دنیس می خواهد دخترها را به قتل برساند ولی یکی از آنها با کشف کاراکتر کودک روشن او مرگ شان را به تعویق می اندازد.
 
 راهنمای کشف فیلم های خوب ترسناک
شیامالان نامزد دو جایزه اسکار که در دهه 90 با فیلم «حس ششم» به شهرت رسید بعد از مدتی که فیلم هایش با استقبال رو به رو نمی شدند با «شکاف» توانست دوباره دل طرفداران ژانر وحشت را به دست بیاورد.
منتقدان شیامالان «شکاف» را در اوج کارنامه اش ارزیابی می کنند که توانسته تم های مختلف را چفت و بست دار کنار هم قرار دهد و به عناصر بصری اجازه بدهد که خیلی جاها به جای دیالوگ ها قصه را جلو ببرند.
 
خام (raw)
کارگردان: جولیا دوکورنوبازیگران: گارانس ماریرامتیاز در imdb: 7.6 از 10امتیاز متاکریتیک: 81 از 100
 
بعد از جنیفر کنت که با فیلم «بابادوک» نشان داد زنان هم در عرصه ساخت فیلم های وحشت می توانند حرف های زیادی برای گفتن داشته باشند، جولیا دوکورنو، فیلمساز فرانسوی منتقدان را با ژانر وحشت آشتی داد. فیلم داستان زندگی یک گیاهخوار است که وارد کالج می شود اما با خواهرش که در کلاسی بالاتر از او درس می خواند وارد ماجرایی می شود که تمایلش را به گوشت خام نشان می دهد.
 
 راهنمای کشف فیلم های خوب ترسناک
فیلم به طرز ترسناکی غم انگیز و خشن است. طوری روایت می شود که در دل داستان غرق می شوید و البته در نمادپردازی بسیار قوی عمل می کند. فیلم جایزه فیپرشی جشنواره کن را از آن خودش کرد؛ فیلمی که بودجه ساختش کمتر از چهار میلیون دلار بود.
منتقدان فیلم را الهام گرفته از کارهای دیوید لینچ و دیوید کراننبرگ می دانند و معتقدند اعتماد به نفس کارگردان به خصوص برای فیلم اولش ستودنی است.

برترینها


  • Comments Off
  • 28649 بازدید
robotblog
Load: 908
0٫89989 queries in 0٫899 seconds.