دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶

نزدیک بودن خداوند به بندگان

اگر لطف خدانبود هرگز انسان به حقانیت حق، و باطل بودن باطل، پى نمى برد.

در این گزارش به این سوال درباره اینکه «نزدیک بودن خداوند به بندگان به چه معنی است »پاسخ داده می شود.

پاسخ این سوال در آیه24 سوره«انفال» آمده است، خداوند مى فرماید:
بدانید که خداوند میان انسان و قلب او حائل مى شود،
و این که همه شما نزد او در قیامت اجتماع خواهید کرد؛
«وَ اعْلَمُوا اَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ اَنَّهُ اِلَیْهِ تُحْشَرُونَ»

شک نیست که منظور از قلب، روح و عقل است.
و اما این که خداچگونه میان انسان و روح و عقل او قرار مى گیرد احتمالات فراوانى درباره آن داده شده است.
گاه گفته مى شود: اشاره به شدت نزدیکى خداوند به بندگان است،
آن چنان که گوئى در درون جان او و میان او و خودش قرار گرفته؛
همان گونه که قرآن مى گوید: «وَ نَحْنُ اَقْرَبُ اِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ»؛ (ما از رگ گردن به انسان نزدیک تریم)

بخشی از آیه اشاره به آن است که گردش دل ها و فکرها به دست خداست آن چنان که در دعامى خوانیم:
«یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الاَبْصارِ»؛ (اى کسى که گردش دل ها و فکرها به دست تو است)

منظور این آیه این است که اگر لطف خدانبود هرگز انسان به حقانیت حق، و باطل بودن باطل، پى نمى برد.

نزدیک بودن خداوند به بندگان

و نیز گفته اند: منظور این است که مردم باید تا فرصت دارند در انجام طاعات و کار نیک تلاش کنند؛
زیرا خداوند میان انسان و قلبش به وسیله مرگ حائل ایجاد مى کند.

اما با یک نظر کلى مى توان همه این تفسیرها را در یک تفسیرواحد جمع کرد
و آن این که خداوند در همه جا حاضر و ناظر و به همه موجودات احاطه دارد
در عین این که با موجودات این جهان یکى نیست از آنها هم جدا و بیگانه نمى باشد، مرگ و حیات، علم و قدرت،
آرامش و امنیت، توفیق و سعادت همه در دست او و به قدرت اوست
و به همین دلیل، نه انسان چیزى را مى تواند از او مکتوم دارد، نه کارى را بى توفیق او انجام دهد،
و نه سزاوار است به غیر او روى آورد و از غیر او تقاضا کند؛
چرا که او مالک همه چیز است و محیط به تمام وجود انسان!

(1). سوره ق، آیه 16.
(2) وسائل الشيعه»، جلد 6، صفحه 63، چاپ آل البيت؛
«بحار الانوار»، جلد 12، صفحه 278 و جلد 52، صفحات 148، 149 و …
(3). گردآوري از کتاب: تفسیر نمونه، آيت الله العظمي مکارم شيرازي،
دارالکتب الإسلامیه، چاپ سی و دوم، ج 7، ص 164.

نیک صالحی


  • Comments Off
  • 20179 بازدید
robotblog
Load: 1515
1٫00992 queries in 1٫009 seconds.